Počinje potraga i kažnjavanje krivih za ratni zločin u Borovu selu 1991.
Karamarko je za ponedjeljak najavio razgovore kako bi se slučaj pokrenuo sa mrtve točke.
Komentari 132
Na večnu sramotu naše, rimske crkve – i jedan božji čovek, jedan župnik, u svemu tome je učestvovao! Dečak koga smo spasili, brzo se oporavio. I čim je rana zarasla, našom nepažnjom pobegao je iz bolnice i otišao u svojeoje selo, da traži rodbinu. Poslali smo patrolu za njim, ali uzalud; našli su ga na pragu kuće zaklanog! Od hiljadu i nešto duša, u selu više nema nikoga! Istoga dana (to smo otkrili kasnije) kad je izvršen zločin u školi, ustaše su pohvatale još 700 stanovnika sela Prebilovci i sve ih bacili u jamu ili na životinjski način na putu do jame pobili. Spasilo se samo oko 300 muškaraca: jedino je njima uspelo da probiju ustaški obruč oko sela i da pobegnu u planinu! Tih 300 preživelih jače je od najelitnije Pavelićeve divizije. Sve što su imali da izgube, oni su izgubili! Decu, žene, majke, sestre, kuće, imovinu. Čak su i straha od smrti oslobodjeni. Smisao njihovog života je jedino u osveti, u strašnoj osveti njih je, u neku ruku i stid što su preživeli! A takvih sela, kao što su Prebilovci, puna je Hercegovina, Bosna, Lika, Dalmacija.
BRE KOLIKO SRBIJA IMA STANOVNIKA... .NECES VALJDA CITAVU TELEFONSKU KNJIGU.............. ........................................COPY/PASTE........................HA HA HA HA
U Ivoševcima su pronadene dve kutije mina PMA-2R, koje se koriste za miniranje puteva i kuca. Misija je u blizini uocila 4 priadnika Specijalne policije Hrvatske. Vecina zgrada je, u razlicitoj meri, bila oštecena od požara i pljacke. Kistanje jeje je potpuno spaljeno i opljackano. Jedina neoštecena zgrada bila je pravoslavna crkva. Pema procenama Misije, crkva je namerno ostavljena neoštecena. Srušene su i zgrade škole i pošte. Na ovom podrucju su primeceni \"zvanicnici\" u civilnim odelima sa mapama kako pokazuju kuce, a kasnije su neke od tih zgrada videne u plamenu. U Kistanju je 17.08. videna grupa od 4 hrvatska vojnika kako se krecu oko zgrada. Još dok je misija MHF boravila u ovom mestu, poceo je da kulja dim iz iz zgrada na glavnoj ulici koja vodi u pravcu Knina. Na Baniji i Kordunu u vojnoj akciji, kao i posle toga, porušeni su civilni objekti u gradovima: Glini, Petrinji i Topuskom, a sela: Dugo selo, Trepca, Kirinje, Katinovac, Grmuša, Staro selo, Bovic i dr, popaljena su posle vojne akcije. Donji Lapac je 70 procenata uništen; sela Siveric, Kosovo, Vrbnik, Raducic, Kricke, Ivoševci, Žagrovic su znatno oštecena. Znaci sa nazivima sela na mnogim mestima su uklonjeni. Srb je potpuno spaljen i opljackan. U 240 sela u bivšem sektoru Jug, prema izjavi portparola UN od 27. 09.1995. godine, 73% objekata je spaljeno. Svaka kuca u selu Frkašic kod Korenice, opljackana je i vandalski uništena; zapaljene su kuce u Debelom Brdu i stotine kuca na potezu od Srba do Otrica. Uništene su kuce (sektor Sever) u Javnicu, Kosni, Donjem Žirovcu, Bruvnu, Gornjem Klasnicu i Paukovcu. Komandant mirovnih snaga za sektor Jug, A. Foran, izneo je 12. 10. da je obilaskom 389 sela na ovom podrucju registrovano 16.578 spaljenih ili teško oštecenih srpskih kuca. Hrvatske vlasti su po zauzimanju Krajine veliki broj lica uhapsili i odveli u logore za koje su adaptirali i škole i sportske hale. Nije poznat broj uhapšenih preostalih Srba. Veci centri zatvaranja bili su u Zadru, Šibeniku i Splitu, Kninu, zatim u Sisku, Karlovcu, Kutini, Gospicu, Novskoj, Ivanic Gradu i Sinju. U logorima je sprovodeno mucenje i nehumano postupanje nad zatvorenicima U bazi UNPROFORA u Kninu sklonilo se preko 750 Srba, koje su hrvatske vlasti držale pod blokadom, stalno insistirajuci da im se isporuce \"ratni zlocinci\", ne pružajuci pri tom konkretne podatke o traženim licima. Medu ovim licima je bilo najviše staraca, a takode je bilo i dece od 1 do 14 godina starosti.
HA HA HA ,,POZDRAV IZ ..NOVOG SADA.....!!!! ......................................................................................................... 02.05.2010. u 18:53h protest je napisao/la: Poruka za moderatora ovog portala: VL ima pravilnik,evo izvoda: ..Večernji list je ovlašten, na zahtjev tijela državne vlasti, dostaviti podatke o korisnicima neovisno o prethodnim odredbamaedbama uvjeta korištenja. Upućujem najoštriji protest zbog ovog anti Hrvatskog subverzivnog djelovanja i kao što sam već napisao, sakupio sam kopije svih stranica,koje ću 3.5.2010 proslijediti MUP-u. Zataškivanje ovog grubog prekršaja i brisanje pamfleta neće vam pomoći pošto su web-stranice detaljno kopirane sa date/time stampom i vi ste obavezni na zahtjev MUP-a iste dostaviti,u protivnom snosite odgovornost i vi.
Regularna Hrvatska vojska je pre napada na Krajinu, 04. augusta 1995. godine, mesecima dejstvovala i iz medunarodno priznate BiH, napadajuci srpske gradove Glamoc i Grahovo, gde su artiljerijom i iz drugih oruda i oružja gadali i civilne ciljeve, rušili kuce kuce i druge objekte i naterali civile u izbeglištvo. Napad na Krajinu izvršen je planski iz više pravaca - iz okupiranih Grahova i Glamoca, iz pravca Petrinje - prema Glini i iz Ogulina - prema Saborskom. Na delu prema Bihacu, pripadnici hrvatske vojske i policije sadejstvovali su sa pripadnicima 5. korpusa muslimanske vojske. Ispaljeno je više desetine hiljada granata bez biranja samo vojnih ciljeva, a upotrebljene su i desantne helikopterske grupe uz sadejstvo pripadnika specijalnih jedinica MUP i brojnih gardijskih brigada HV. Posledice vojne akcije 04. i 05.08.1995. godine na Krajinu, po civilne objekte i po civile (granatiranje i dr.) nisu u potpunosti sagledane zbog brzog zaposedanja prostora Krajine i zbog nedostupnosti lica mesta, posle povlacenja srpske vojske i civila iz Krajine i nedozvoljavanja pristupa, prvih dana po agresiji, i samim organima UN i drugima. Nije do kraja sagledan obim stradanja civila (ubistava granatiranjem i na drugi nacin), niti obim rušenja civilnih objekata, crkava, kulturno-istorijskih spomenika i sl. Procenjuje se, na osnovu do sada prikupljenih podataka, izveštaja nevladinih, medunarodnih i drugih organizacija i na osnovu drugih podataka, da je je u napadu na RSK i u kasnijim akcijama koje su usledile, ubijeno i nestalo više hiljada Srba. O napadima pripadnika Hrvatske vojske na kolone izbeglica civila, koje su se iz svih delova Krajine kretale ka Republici Srpskoj, odnosno ka SR Jugoslaviji, raspolaže se sa znatno više podataka i dokaza. Izbeglicke kolone su granatirane iz artiljerijskih oruda, bombardovane iz aviona, a na nekim mestima na njih su izvedeni i pešadijski napadi iz zasede. Za jedan deo kolone sa podrucja Gline i Banije, na relaciji Lonjskog polja kod Siska, koji se kretao auto-putem prema Beogradu, još uvek nije utvrdeno šta se dogodilo.
Teške povrede humanitarnog i ratnog prava, pripadnici hrvatskih vojnih i policijskih snaga pocinili su (i još cine) prilikom tzv. akcija cišcenja terena po srpskim mestima, neposredno po završavanju vojnih operacija. Pljackanje, paljenje, rušenje kuca i ubijanje preostalih civila (uglavnom staracataraca koji nisu hteli ili nisu mogli da izbegnu) sprovodilo se (i još se sprovodi) sistematski, uz uklanjanje tragova dela. Neutvrdeni broj lica hrvatski vojnici ili policajci odveli su u logore u Splitu, Zadru, Šibeniku, Karlovcu, Kutini, Gospicu, Ivanic Gradu i drugim mestima. U nekim od ovih logora nije dozvoljen pristup predstavnicima medunarodnih humanitarnih ili drugih organizacija. Oko hiljadu civila Srba, medu kojima najveci broj staraca, žena i dece, sklonili su se u bazu UNPROFORA u Kninu, tražeci da im se omoguci odlazak u RS, SRJ ili u druge države. Na traženje hrvatske strane, predstavnici snaga UN u Kninu isporucili su hrvatskoj strani, 40 lica pod izgovorom da su izvršili ratne zlocine. Preostali Srbi koji su potražili utocište u bazi snaga OUN u Kninu, posle saznanja šta se desilo njihovoj rodbini i komšijama kao i objektima, materijalnim dobrima i dr, nisu hteli da ostanu u Krajini , vec su i oni došli u SRJ. Akcija invazije Krajine predstavlja kontinuitet hrvatske politike i akcije na planu etnickog cišcenja \"medunarodno\" priznate Hrvatske - od Srba. Posle vojnih i policijskih akcija, pocev od 1991. godine - Medacki džep, Miljevacki plato, Maslenica, Zapadna Slavonija, Kninska Krajina, a uz predhodno plansko i dugotrajno zastrašivanje i razlicite oblike pritisaka na Srbe, ukljucujuci i ubistva, iz Hrvatske je proterano preko 500.000 Srba. Posle nasilne secesije, u ukupnom broju stanovništva, Srbi u Hrvatskoj cine oko 2-3%, što je smanjenje za oko 9% od 12%, koliko je Srba živelo u Hrvatskoj pre gradanskog rata. U meduvremenu, Hrvatska postepeno prilagodava svoje zakonodavstvo u oblasti ljudskih prava novonastaloj unutrašnjoj medunacionalnoj strukturi, cime vrši \"legalizaciju\" etnickog cišcenja bez primera u savremenom svetu.
---------------------------------------------------------RATNI ZLOCINAC...!!!!!................MIRKO NORAC........!!!!!!!!!!!! Mirko Norac (rođen 19.9. 1967.) je bivši general Hrvatske vojske i sinjski alkarski vojvoda, koji je 2003. godine osuđen na 12 godina zatvore za ratne zločine počinjene u Gospiću 1991. godine, te 7 godina zatvora za zločinezločine počinjene tokom operacije Medački džep. Mirko Norac se rodio u selu Keve kraj Otoka u blizini Sinja. Nakon završene škole radio je kao konobar. Godine 1990., nakon prvih višestranačkih izbora u Hrvatskoj i dolaska na vlast HDZ-a pridružio se antiterorističkoj jedinici Lučko hrvatske policije - jezgru buduće Hrvatske vojske. Nakon što je sudjelovao u nekoliko okršaja u ranoj fazi rata u Hrvatskoj, u jesen 1991. je poslan u Gospić, koji se tada nalazio na liniji fronta između hrvatskih i krajiških snaga (podržanih od strane JNA). U septembru 1991. rukovodio je akcijom zauzimanja kasarni JNA kojom su se lokalne hrvatske snage naoružale. Ubrzo nakon toga postao je bliski suradnik lokalnog političara Tihomira Oreškovića poznatom po ekstremnim političkim stavovima, te se učlanio u stranku Hrvatski državotvorni pokret (HDP). U oktobru 1991. Norac je lično sudjelovao u masakru nekoliko desetina građana srpske nacionalnosti. Početkom 1992. dobio je čin pukovnika, a u jesen komandu nad 118. brigadom HV. Nešto kasnije je postao komandant 6. (kasnije 9.) gardijske brigade HV te sudjelovao u Operaciji Maslenica. U septembru 1993. sudjelovao je u Operaciji Medački Džep prikikom koje su počinjeni ratni zločini nad srpskim civilima. Godine 1994. Norac je imenovan alkarskim vojvodom, a godinu dana kasnije je sudjelovao u Operaciji Oluja. Rat je završio s činom general-bojnika, a godinu dana kasnije je imenovan komandantom Kninskog zbornog područja. U jesen 2000. godine, nakon dolaska Trećesiječanjske vlasti na čelo Hrvatske, Norac je zajedno s 12 generala potpisao protest protiv kriminalizacije Domovinskog rata, odnosno nastojanja tadašnjih hrvatskih vlasti da se počnu procesuirati ratni zločini počinjeni od strane hrvatskih snaga. Predsjednik Stipe Mesić je tada svu 12-oricu generala prisilno penzionirao, navodeći kao argument nedopušteno uplitanje vojnih oficira u politiku. S vremenom su počele spekulacije da Haški sud namjerava zatražiti Norčevo izručenje od Hrvatske kako bi mu se sudilo za sudjelovanje u gospićkom masakru. 8.2. 2001. protiv Norca je izdat nalog za hapšenje. Norac je zamolio zagrebačku policiju da mu omogući predaju u Rijeci kako bi izbjegao medije. Nakon što mu je udovoljeno zahtjevu je pobjegao. Ubrzo nakon toga u Sinju i drugim mjestima Dalmatinske Zagore su niknule barikade, odnosno došlo je do blokada saobraćaj nalik na balvan revoluciju. Oni su koincidirali s masovnim protestima u znak podrške Mirku Norcu, kao i protiv \"izdajničke\" vlade Stipe Mesića i Ivice Račana. Ti su protesti kulminirali s zborom u Splitu, gdje se okupilo oko 100.000 ljudi[1], a na kojem je sudjelovao i tadašnji vođa HDZ-a Ivo Sanader, tražeći da se prekine postupak protiv Norca i svih hrvatskih generala, odnosno spriječi njihovo izručenje u Hag. Protesti su duboko podijelili hrvatsku javnost - za jedan dio je Norac bio heroj i mučenik, a za drugi dio su protesti bili dio plana ekstremne desnice da se svrgne demokratski izabrana vlast. Sam Norac se predao policiji 22.2. nakon što je dobio garancije da će mu se suditi u Hrvatskoj, a ne u Hagu, gdje mu je kao maksimalna kazna umjesto 20 godina prijetio doživotni zatvor. Suđenje je održano u Rijeci, a 24.3. 2003. Norac je proglašen krivim i osuđen na 12 godina zatvora, postavši time prvi hrvatski general koji je od hrvatskog suda osuđen za ratne zločine. Pismenim putem Vrhovni Sud je objasnio presudu rječima da su Norac i Orešković na sastanku donijeli odluku o ubojstvu civilnih zatvorenika uz javno protivljenje Ivana Dasovića i da je Norac povikao: \"Moramo činiti, moramo izvršiti određene egzekucije nad određenim ljudima\". Potom je Norac napustio sastanak, otišao po zarobljenike i odvezao ih s vojnom pratnjom do mjesta egzekucije. Potom je po svjedočanstvima on izdao naređenje da se zarobljenici izvedu iz kamiona i da ih se ubije rječima \"Što se čeka?\". Kada su Hrvatski vojnici odbili izvršiti naređenje, a nakon što je on ubio zatvorenicu uzeo je drugog zarobljenika i potom izdao naređenje \"Pucaj što se ne puca!?\". Nakon toga prisutni vojnici su otvorili vatru[2] . 2004. godine je Tužiteljstvo Haškog suda protiv Norca, kao i protiv generala Rahima Ademija i Mladena Markača podiglo optužnicu protiv zločina u Operaciji Medački Džep. Godinu dana kasnije Međunarodni krivični sud sa bivšu Jugoslaviju je posebnom odlukom dozvolio da slučaj preuzme hrvatsko pravosuđe. Od proljeća 2007. se protiv tri generala vodio postupak na zagrebačkom Županijskom sudu. Norac je proglašen krivim i osuđen na sedam godina zatvora.
ljudi moji, jeli ovo moguće, neki od počinitelja ovog zločina su osuđeni, pa amnestirani?????????? Neka nam sad državni odvjetnik objasni: po kojem se to zakonu može amnestirati ovakav zločin? I da državni odvjetnik ostane \"živ\" ? Stvari su puno jasnijeije kad rezimiramo rad spomenutog odvjetništva od 2000-e. Hrvatski branitelji se osuđuju na tako providne fore, da bi i Robi K. počinija samoubojstvo na njihovom (sučevom ) mjestu. A braća s druge strane su nevina, jer \"nema\" svjedoka, ili su svjedoci jedini (???) dokaz, ili je prošlo puno vremena (???), ili je prdnija neki engleski \"lord\", ili.....će se Mesić naljutiti. Antologija nemogućih mogućnosti, na jedinstven hrvatski način. A Bajić se triput zaredom bira na mjesto dužnosnika, koji do danas nije prstom mrdnuo da barem optuži jednog partizanskog dužnosnika, za zločine što nam sinoć predstaviše, na Križnom putu. Ratni zločine ne zastarijevaju, zar ne? Osim kad pustimo da Svevišnji uzme stvar u svoje ruke. Pa će tako i M.Planinc odgovarati pred nekorumpiranim sudcima, tamo gore.
Bljak!! Da im dam maske, za svaki slučaj. Jel baš tako jako ?????????????
BURAZERU,, ,SI SE PREPOZNAO MEDJU KOLJACIMA, ::KAD TAKO SLINIS.....HA HA HA ------------------------------------------------------------------------------------------------------- 02.05.2010. u 19:08h protest je napisao/la: POZOR!POZOR!POZOR!
nema oprosta,za to.jer ko oprostiš kazeš moš ubiti hrvata,i nikom ništa.ubojice u ćorku,najgoru moguću..............pitajte vukovarsku majku što sinove izgubi za hrvatsku,ko ona oprašta,oprostite,hvala.
Zalim zahvaliti forumasu koji je postavio listu i ostale podatke agresora na hrvatsku i njihove zitelje, ovako sam nesto dugo cekao!!!!!!!!
Te se iskreno nadam da nisam jedini hrvat koji istinski voli svoju zemlju i sve ucinio za nju pa i pravdu tjerao te sa time bar malo casti iskazao zrtvama a uz to i kopirao listu ispod postvljenu.
Hrvati jasno moraju reci srbima da je ovo hrvatska zemlja i necemo tolerirati velikosprsku ideologiju!!! Brinite se rade da vam se sutra ne ocjepi Vojvodina kao sto je Kosovo, nego sto ovdje provodite velikosrpsku propagandu...
Stradanje srpskog pravoslavnog sveštenstva u Nezavisnoj državi Hrvatskoj 1. jerej Sreten V. Avramović, paroh u Banovom Polju, Eparhija šabačko-valjevska 2. jerej Jovan P. Andrić, paroh u Tepljuhu kod Knina, Eparhija dalmatinska 3. jerej Ilija Đ. Ajduković, paroh iz Srednje Gore,re, Eparhija gornjokarlovačka 4. protojerej Đuro Alagić, paroh iz Gornjih Dubrava kod Ogulina, Eparhija gornjokarlovačka 5. đakon Dušan Aškrabić, veroučitelj u Mostaru, Eparhija zahumsko-hercegovačka 6. jerej Dane Babić, paroh u Svinjici, Eparhija gornjokarlovačka 7. jerej Simo Banjac, paroh u Glamoču, Eparhija dalmatinska 8. protojerej Nikola Ban, katiheta u Bjelovaru, Eparhija zagrebačka 9. jerej Milan Banjac, paroh u Drvaru, Eparhija dalmatinska 10. protojerej dr Branko Barać, paroh u Sisku, Eparhija zagrebačka 11. jerej Dušan S. Blagoje, paroh u Stocu, Eparhija zahumsko-hercegovačka 12. jerej Jovan Bjegović, katiheta u Bihaću, Eparhija banjalučka 13. jerej Nikola J. Bogunović, paroh u Donjem Lapcu, Eparhija gornjokarlovačka 14. protojerej Milan Božić, veroučitelj u Sarajevu, Eparhija dabro-bosanska 15. protojerej Dušan C. Bobar, paroh u Vlasenici, Eparhija zvorničko-tuzlanska 16. jerej Georgije I. Bogić, paroh u Našicama, Eparhija pakračka 17. jerej Dobrosav Blažević, paroh u Donjem Vakufu, Eparhija dabro-bosanska 18. jerej Branko Brzin, paroh u Bolču kod Bjelovara, Eparhija zagrebačka 19. jerej Danilo Brakus, paroh u Bjelopolju kod Korenice, Eparhija gornjokarlovačka
samoistina i ostali provokatori najlakše je biti hrabar u internetskoj bojnoj bravo junačine. ne zamarajte se snjima treba ih samo hladno otpilit. hrvatska je stvorena a ako im se nesviđa neka bježe u bih ili srbiju i neka čitaju svojeje novine. bojkotirajte te budale ne odgovarjate njima
mislio sam na listu srbo-cetnika (agresora na hrvatsku) . Mozete je ispod negdje naci!
20. jerej Ilija M. Budimir, paroh u Crnom Lugu, Eparhija dalmatinska 21. jerej Đorđe Babić, paroh u Balajnici 22. bogoslov Branko Bilanović iz Avtovca, Eparhija zahumsko-hercegovačka 23. jerej Borivoje Božić, paroh u Vukovaru, Eparhija sremska 24. protojerej Stojan D. Vranješević,ć, okružni prota u penziji u Bihaću, Eparhija banjalučka 25. protojerej-stavrofor Vidak Višnjevac, veroučitelj u Gacku, Eparhija zahumsko-hercegovačka 26. protojerej-stavrofor Ljubomir Vlačić, arhijerejski zamenik u Sarajevu, Eparhija dabro-bosanska 27. jerej Vojislav Vojnović, katiheta u Osjeku, Eparhija sremska 28. jerej Miloš Vujić, paroh u Radovici kod Slunja, Eparhija gornjokarlovačka 29. jerej Nikola G. Vučković, paroh u Drljača-ma kod Petrinje, Eparhija gornjokarlovačka 30. jerej Petar Vučinić, član Crkvenog suda u Plaškom, Eparhija gornjokarlovačka 31. protojerej-stavrofor Jefto M. Vujović, član Crkvenog suda i arhijerejski zamenik u Mostaru, Eparhija zahumsko-hercegovačka 32. jerej Bogdan Đ. Vrnjašević, paroh u Krupi na Vrbasu, Eparhija banjalučka 33. jeromonah Dositej (Vukićević), sabrat manastira Žitomislića, Eparhija zahumsko-hercegovačka 35. iguman Serafim (Vukojević), nastojatelj manastira Gomionice, Eparhija banjalučka 36. jerej Dušan M. Gavranović, paroh kod Drniša, Eparhija dalmatinska 37. jeromonah Antonije (Gajić), paroh u Maloj Trešnjevici, Eparhija zagrebačka 38. jerej Bogoljub Gaković, sekretar Crkvenog suda u Plaškom, Eparhija gornjokarlovačka 39. jerej Vojislav Đ. Gašić, paroh u Tutnjevcu kod Bijeljine, Eparhija zvorničko-tuzlanska 40. protojerej Vladimir Gvozdenović, paroh u Mostaru, Eparhija zahumsko-hercegovačka 41. jerej Dimitrije Glumbić, paroh u Doljanima kod Daruvara, Eparhija pakračka 42. jerej Jovan S. Gvozdenović, paroh u Raduču kod Gospića, Eparhija gornjokarlovačka 43. jerej Vlado Grozdanović, paroh u Mostaru, Eparhija zahumsko-hercegovačka 44. jerej Blažo K. Golubović, paroh u Krnješevcima, Eparhija sremska 45. jerej Đorđe M. Gospić, paroh u Crnjelovu, srez Bijeljina, Eparhija zvorničko-tuzlanska 46. jerej Milan Golubović, paroh u Čađevcima 47. protojerej Živko Danilović, paroh u Ljubiji kod Prijedora, Eparhija banjalučka 48. iguman Ilarion ( Deretić ), starešina manastira Zavale, Eparhija zahumsko-hercegovačka 49. jerej Pero Dejanović, paroh u Mostaru, Eparhija zahumsko-hercegovačka 50. jerej Dušan Diklić, paroh u Plitvičkom Ljeskovcu kod Korenice, Eparhija
Stradanje srpskog pravoslavnog sveštenstva u Nezavisnoj državi Hrvatskoj 51. protojerej Branko B. Dobrosavljević, paroh u Veljunu, Eparhija gornjokarlovačka 52. jerej Milan R. Diklić, paroh u Kosinju, Eparhija gornjokarlovačka 53. jerej Mile D. Dokmanović, paroh u Perjasici kod Vojnića, Eparhija gornjokarlovačkavačka 54. protojerej Vladimir P. Dujić, paroh i arhijerejski namesnik u Srbskim Moravicama, Eparhija gornjokarlovačka 55. protojerej Milan I. Dokmanović, paroh u Plaškom, Eparhija gornjokarlovačka 56. jerej Milojko E. Došen, parohu Počitelju kod Gospića, Eparhija gornjokarlovačka 57. arhimandrit Dimitrije (Damjanović), paroh u Našicama, Eparhija pakračka 58. jerej Vasilije Dobronravov, paroh iz Vognja kod Bugojna, Eparhija dabro-bosanska 59. jerej Ilija Dodić, paroh iz Truvara kod Bosanskog Grahova, Eparhija dalmatinska 60. jerej Bogdan Đogović, paroh u Kifinom Selu kod Nevesinja, Eparhija zahumsko-hercegovačka 61. jerej Milan Đukić , sekretar Eparhijskog upravnog odbora u Plaškom, Eparhija gornjokarlovačka 62. jeromonah Ignjatije (Đurić), paroh u Velikoj Kladuši, Eparhija banjalučka 63. jeromonah Gavrilo (Eklemović), sabrat manastira Privina Glava, Eparhija sremska 64. protojerej Gligorije V. Živković, paroh u Bočugi kod Gline, Eparhija gornjokarlovačka 65. protođakon Lazar Živadinović , sekretar Crkvenog suda u Zagrebu, Eparhija zagrebačka 66. jerej Nikola M. Zagorac, paroh u Ličkom Petrovom Selu kod Korenice, Eparhija gornjokarlovačka 67. jerej Vojislav B. Zonjić, paroh u Obrežu, Eparhija sremska 68. jerej Jovan S. Zečević, paroh u Vozući kod Žepče, Eparhija dobro-bosanska 69. jerej Slavko M. Zjalić, paroh u Paklenici kod Novske, Eparhija pakračka 70. jerej Zojalić, paroh iz Brezane kod Nove Gradiške, Eparhija pakračka 71. protojerej Geno Ilić, paroh u penziji iz Gospića, Eparhija gornjokarlovačka 72. protojerej Branko Ivanić, vojni sveštenik, Eparhija sremska. 73. protojerej Ilija V. Ilić, penzionisani član Crkvenog suda, Eparhija gornjokarlovačka 74. jerej Ljubomir A. Jakšić, paroh iz Han Pijeska, srez Vlasenica, Eparhija Zvorničko-tuzlanska 75. jerej Mihailo R. Jovanović, penzionisani sveštenik iz Broca, nastanjen u Bjeljini, Eparhija zvorničko-tuzlanska 76. jeromonah Sevastijan (Jović), paroh u Drnišu, Eparhija dalmatinska 77. jerej Dimitrije D. Jerković, paroh u Širokoj Kuli kod Gospića, Eparhija gornjokarlovačka 78. protojerej Vasilije Jovičić, paroh u Foči, Eparhija dabro-bosanska 79. jerej Mihailo T. Jovanović, paroh u Jablanici kod Brčkog, Eparhija zvorničko-tuzlanska 80. protojerej Emilijan G. Josifović, paroh u Opatovcu, kod Vukovara, Eparhija sremska 81. jerej Risto Jelačić, paroh iz Drvara, Eparhija dalmatinska 82. protojerej Pavle Katanić, arhijerejski namesnik iz Bijeljine, Eparhija zvorničko-tuzlanska 83. jerej Radovan Kovačević, paroh u Primišlju kod Slunja, Eparhija gornjokarlovačka 84. jeromonah Sava (Kojić), paroh u Buvači kod Slunja, Eparhija gornjokarlovačka 85. jerej Vasilije Kovačina, paroh u Metkoviću, Eparhija zahumsko-hercegovačka 86. iguman Teofan (Kosanović), starešina manastira Gomirja, Eparhija gornjokarlovačka 87. jerej Ljubomir C. Krnjić, paroh u Brocu kod Bijeljine, Eparhija zvorničko-tuzlanska 88. protojerej Dušan Krnjević, vojni sveštenik u Mostaru, Eparhija zahumsko-hercegovačka 89. jerej Risto Katić, paroh iz Stajković Sela kod Livna, Eparhija dalmatinska 90. jerej Spaso Lavrnja, paroh u Suvaji kod Donjeg Lapca, Eparhija
Za komentiranje je potrebna prijava/registracija. Ako nemate korisnički račun, izaberite jedan od dva ponuđena načina i registrirajte se u par brzih koraka.
-- STO TI OVO ZNACI......BURAZERU.......kad stalno ponavljas.........??????? -------------------------------------------------------------------------------------------------- ...02.05.2010. u 18:42h KPJ.p2p.SDP je napisao/la: 1.05.2010. u 16:20h /SAMOISTINA/ je napisao/la: BANIRALI SU ME.....!!!....poludio ADMIN , stalno zvoni telefon u redakciji sutra nastavljam..