Alen i Nenad Sinkauz iz nekadašnjeg benda East Rodeo i današnjeg Roja osa te Aleksandar Stojković ST iz nekadašnjeg Goribora unazad petnaestak godina priuštili su nam nešto od najbolje glazbe, albuma i predstava koje smo imali prilike čuti. Ali i vidjeti, jer njihova prva dugometražna suradnja, mimo pjesme na drugom albumu “Evo je banja” Goribora, bila je i predstava/recital “Malo je dovoljno” u zagrebačkom Teatru &TD.
East Rodeo od početka rada bili su mi šampioni nove rock-scene, ali Sinkauzi su ubrzo krenuli dalje. Na kazališnoj su sceni, prije lanjske multimedijalne večeri “Ho-Ruk! Hop-Jan!” u Kinoteci, radili s Ivanom Sajko u predstavi “Rose is a rose is a rose” u ZKM-u, sa Sašom Božićem u “Dezerteru”, sa Ksenijom Zec u “Zagrljajima” i improvizatorski svirali dok je Danijel Žeželj crtao vizualije u Galeriji SC-a. Nećemo ovom prilikom spominjati 40-ak filmova za koje su napisali glazbu i dobivali nagrade na pulskom festivalu i Danima hrvatskog filma.
Upravo je improvizacija riječ koja određuje i međunarodni pulski AudioArt festival, koji Alen Sinkauz vodi u Puli, a u Pulu se preselio i frontmen Goribora Stojković, s kojim su objavili novi album “Raj na zemlji” pod grupnim imenom Još gori. “Ne započinji ništa, sad nije pravo vreme”, govori Stojković u drugoj temi albuma “Raj na zemlji” (Kopaton), koja polako prelazi u “Nešto se promenilo”. No konstatacija iz naslovne pjesme “Raj na zemlji, poslednja minuta” govori da se zapravo ništa nije promijenilo i daje ne apokaliptičnu, nego stvarnu perspektivu rasapa osobnih i međuljudskih odnosa o kojima govore tekstovi pjesama i najavljuju veliki – kraj.
Bez ikakve CGI eksplozije, ali baš zato je “Raj na zemlji” skup sugestivnih vinjeta koje uz Stojkovićev glas donose filigransku svirku braće Sinkauz s kontrabasom, ambijentalnim električnim gitarama, elektroničkim tretmanima i hipnotičnim ritmovima. Otprilike kao da Marc Ribot snimi album s Davidom Byrneom, ili tema “Listening Wind” Talking Headsa s albuma “Remain in Light”, neke su moguće usporednice ove sjajne ploče. Zasigurno ne stiže raj, ploča se komotno mogla zvati “Kraj na zemlji”, ali dolazi album godine, iz ruku i glasova ljudi koji su ostavili puno toga vrijednoga iza sebe, da taj kraj bude nešto podnošljiviji.